نام کتاب

انجیل مقدس (‏دانلود+)

نویسنده

موضوعات

کتاب انجیل مقدس که در باب های مختلف ترجمه شده است +توضیحاتی درباره انجیل های مختلف در ابتدای کتاب آمده است+ رساله های رسولان + باب های مختلف انجیل متی

رمز ( پسورد )

www.tarikhema.org

تهیه توسط

انی کاظمی

۰۰۰۰۰ حجم دانلود کتاب

16.4مگابایت (MB)

قالب کتاب

PDF – پی دی اف

منبع الکترونیکی

تاریخ ما

« هم اکنون می‌توانید کتاب انجیل مقدس را از کتابخانه تاریخ ما دانلود کنید. »

انجیل چیست؟

اِنْجیل (عربی شده واژهٔ یونانی εὐαγγέλιον «اِئوانگِلیون» euangelion) کتاب مقدس پیروان آیین مسیحی است. مَتّی، مَرقُس، لوقا و یوحنّا ، چهار کتاب اول عهد جدید است که انجیل نامیده می‌شوند. برخی از مسیحیان انجیل را کتاب آسمانی عیسی (ع) نمی‌دانند بلکه چنین معتقدند که خود عیسی (ع) تجسمی از پیام الهی بوده است و انجیل مجموعه‌ای از تعالیم عیسی (ع) است که توسط شاگردان ایشان جمع آوری شده است. برخی دیگر انجیل را به عنوان کتاب دینی که از جانب خدا فرستاده شده است، قبول دارند و به مطالعه آن می‌پردازند.

انجیل‌ های چهارگانه

واژه «انجیل» هم بر کل کتاب «عهد جدید» و هم بر چهار بخش ابتدایی کتاب یعنی زندگی‌نامه‌های مسیح، اطلاق می‌شود. چهار انجیل در واقع چهار روایت از زندگی عیسی مسیح است. دارای قسمت‌های مشترک بسیاری هستند اما تفاوت‌هایی نیز دارند. مسیحیان این چهار کتاب را «مانند چهار تصویر از مسیح ولی از زوایای مختلف» توصیف می‌کنند.

انجیل مرقس

مرقس را نه از مصاحبان عیسی (علیه‌السلام) بلکه دوست، همدم و شاگرد پطرس حواری گفته‌اند که گاه با پولس نیز همسفر می‌شده و روایت‌های خود را از پطرس گرفته‌است.
انجیل او را مختصرترین، نگارش آن را به زبان رومی و بنابر نظر بیش‌تر محققان در بین سال‌های ۶۵-۷۰ میلادی و در شهر رم دانسته‌اند.

انجیل متا

مفصل‌ترین انجیل و منسوب به متّای حواری است.
پیش از آغاز نقادی‌ها در عصر جدید، قدیمی‌ترین انجیل و تاریخ نگارش آن بین سال‌های ۵۰-۶۰ و گاه ۳۸ میلادی تصور می‌شد  ؛ اما محققان با استناد به برخی گزارش‌های خود آن و نیز تکرار همه مطالب انجیل مرقس در آن، تاریخ تألیف آن را نیز بین سال‌های ۶۵ تا ۷۰ میلادی و پس از انجیل مرقس دانسته‌اند.
نسخه اصلی آن به زبان عبری بوده و در دست نیست.
بعدها به زبان‌های دیگر از جمله یونانی ترجمه شد.
پژوهشگران ضمن به چالش و تردید کشاندن انتساب آن به متّای حواری، از احتمال نگارش آن به دست فردی دیگر و همنام با وی سخن رانده  و اغلب، مکان مکتوب شدن آن را انطاکیه گفته‌اند.

 انجیل لوقا

لوقا، حواری نبود، مسیح (علیه‌السلام) را ندید و نصرانیت را از پولس فرا گرفت.
بیشتر مطالب انجیل او را برگرفته از انجیل مرقس و متّا می‌دانند.
سه انجیل یاد شده به سبب اشتراکات فراوان، به اناجیل همنوا معروف است.
براساس دیدگاه سنتی، انجیل مذکور، به لوقا، یار و همراه پولس منسوب است و این‌که روایت آن به نقل از اوست.
نگارش آن را بین سال‌های ۷۰-۹۰ و به احتمال بیش‌تر ۸۰-۸۵ میلادی می‌دانند.
برخی از حکایات آن از قبیل حوادث دوران کودکی عیسی (علیه‌السلام) در اناجیل دیگر نیامده‌است.

 انجیل یوحنا

این، آخرین انجیل بوده و اختلاف در تاریخ نگارش آن بیش از سه انجیل دیگر است.
گاه تاریخ تألیف آن را سال ۶۵ میلادی می‌دانند؛ ولی بنابر قوی‌ترین نظر که سنت مسیحی نیز تمایل به پذیرش آن دارد، بین سال‌های ۹۰-۱۱۵ میلادی نگارش یافته‌است.
یوحنّا را حواری مورد علاقه شدید مسیح (علیه‌السلام) خوانده‌اند.
در صحت انتساب انجیل یاد شده به وی از جمله به سبب فاصله زیاد زمانی تردیدهایی وجود دارد.
انجیل یوحنا کاملا متفاوت با سه انجیل دیگر و آمیزه‌ای از زندگی مسیح (علیه‌السلام) و مفاهیم فلسفی یونان است.
یکتاپرستی ، پیروی از او و نیز تصدیق تورات و نفی شرک ازاین قبیل است.

برگی از انجیل (اولین آیات انجیل متی) به خط نسخ فارسی متعلق به سده چهاردهم میلادی که یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی کتاب مقدس به زبان فارسی است و نخستین نسخه خطی فارسی می‌باشد که به کتابخانه واتیکان راه یافته‌است. این برگ با کلمات «[به نام] پدر و پسر و جان پاک یکی خدا» آغاز می‌شود.

برگی از انجیل (اولین آیات انجیل متی) به خط نسخ فارسی متعلق به سده چهاردهم میلادی که یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی کتاب مقدس به زبان فارسی است و نخستین نسخه خطی فارسی می‌باشد که به کتابخانه واتیکان راه یافته‌است. این برگ با کلمات «[به نام] پدر و پسر و جان پاک یکی خدا» آغاز می‌شود.

معرفی فصل‌ها و آیه‌ها

متن مَسوره‌ای عبری دارای پایان آیه به عنوان یک ویژگی مهم است. طبق سنت تلمودی پایان‌های آیات دارای منشأ باستانی هستند. در متون مسوره‌ای پایان هر قسمت نیز با یک فاصله («قسمت بسته») یا رفتن به خط بعدی («قسمت باز») مشخص می‌شود که «پاراشیوت» نام دارد. تقسیم متن موجود در «پاراشیوت» معمولاً به صورت موضوعی است. «پاراشیوت‌ها» شماره‌گذاری نشده‌اند.

در دست‌نوشته‌های اولیه (از همه مهم‌تر در دست نوشته‌های تیبریان مسوره‌ای مانند نسخه قدیمی حلب قسمت «باز» ممکن است با یک خط خالی ویک قسمت «بسته» با رفتن به خط بعدی یا کمی تورفتگی نیز نمایش داده می‌شود (خط قبلی نیز ممکن است کامل نباشد). قرار داد آخر دیگر در طومارهای تورات و کتاب‌های مقدس عبری چاپی به کار گرفته نمی‌شود. در این سامانه قاعده‌ای که قسمت‌های «باز» و «بسته» را متمایز می‌سازد. این است که قسمت‌های «باز» باید «همواره» در ابتدای یک خط جدید آغاز گردند، درحالیکه قسمت‌های «بسته» «هرگز» در ابتدای یک خط جدید آغاز نمی‌شوند.

یک ویژگی دیگر مرتبط با متون مسوره‌ای تقسیم‌بندی «سداریم» است. این تقسیم‌بندی موضوعی نیست اما تقریباً به‌طور کامل بر اساس «کمیت» متن انجام می‌شود. بیزانسی‌ها همچنین نوعی از تقسیم‌بندی فصل را به نام «کفالایا» معرفی کردند. این تقسیم‌بندی با فصول فعلی مطابقت ندارد. تقسیم‌بندی فعلی کتاب مقدس به فصول و شماره‌های آیات موجود در فصل‌ها بر هیچ متن باستانی استوار نیست بلکه ابتکار مسیحیان سده‌های میانه می‌باشد. همچنین بسیاری از یهودیان نیز از آن به عنوان مرجع فنی متون عبری استفاده نمودند. این مراجع فنی در دوره تاریخی مناظره‌های اجباری خاخام‌ها با کشیش‌های مسیحی (که از شماره فصل و آیه استفاده می‌کردند) به ویژه در پایان‌های سده‌های میانه در اسپانیا برای خاخام‌ها اهمیت زیادی پیدا کردند. تقسیم‌بندی فصل‌ها برای اولین بار توسط یهودیان در یک دست نوشته در سال ۱۳۳۰ و دریک ویرایش چاپی در سال ۱۵۱۶ مورد استفاده قرار گرفت اما نسل بعدی یهودیان در بیشتر ویرایش‌های کتاب مقدس عبری کامل تلاش نظام مندی انجام دادند تا شماره‌های فصل‌ها و آیه‌ها را در حاشیه متن بنویسند.

تقسیم‌بندی کتاب مقدس به فصل‌ها و آیه‌ها اغلب موجب انتقاد شدید از سوی دین‌پژوهان گوناگون سنت‌گرا و نوین شده‌است. منتقدان بر این باورند که بخش‌بندی متن به فصل‌های مختلف اغلب به صورت بی ربط و در نقاطی انجام می‌شود که از نظر روانی گفتار نامناسب است، بافت معنایی متن را از بین می‌برد و در عمل کتاب مقدس را تبدیل به توده‌ای از نقل قول‌های مذهبی می‌کند. به هر ترتیب تقسیم‌بندی فصل‌ها و شماره آیات به عنوان مرجع فنی مطالعات کتاب مقدس به جزء ناگسستنی آن تبدیل شده‌است. استفان لانگتون به عنوان اولین کسی که در سال ۱۲۰۵ تقسیم‌بندی‌های فصول را در نسخه ولگات قرار داد مشهور است این تقسیمات سپس در سده ۱۴۰۰ در دست نوشته هاتی یونانی عهد جدید درج شدند. رابرت اشتاین (رابرت استفانوس) اولین کسی بود که شماره‌های آیات را در هر فصل قرار داد؛ این شماره‌ها در سال‌های ۱۵۶۵ (عهد جدید) و ۱۵۷۱ (کتاب مقدس عبری) وارد نسخه چاپی شدند.

دانلود رایگان انجیل

دانلود انجیل

دانلود انجیل

 

« هم اکنون می‌توانید کتاب انجیل مقدس را از کتابخانه تاریخ ما دانلود کنید. »

« برای دانلود انجیل،  از باکس بالای صفحه استفاده کنید. »